Tigger

When i say i love tigger so much... I really meant it...

n then..you can replace tigger with another variable...

我是真的爱上你

你有一双会说话的眼睛

你有善解人意的心

不知天高地厚的我

你的微笑总是让我为你着迷

你有一双深情的眼睛

你有融化冰雪的魔力

从来不敢奢求的我

你的美丽总是让我躲不过去

什么原因你的发香 总挥之不去

我的世界 什么时候

开始昼夜难分 翻天覆地来去 都是因为想你

喔...我偷偷的爱上你

却不敢告诉你

因为我知道我给不到你要的东西

喔...我只能偷偷的想你

只能偷偷看著你

总是没勇气 总说不出我是真的爱上你

Dream About You

There are somethings that i guess i'll never know...When you love someone, you gotta learn to let them go... (Dream about you - Stevie B)

Pawana 3

Doaku masih sama...

ketika kau membuka kelopak mata

untuk setiap pagi tiba

bahagialah...Pawana...

Maka aku akan baik-baik saja 

9 january 2011 

Valentinoos Chocolatoos

Pencarian dana amal  ^o^

Valentinoos Chocolatoos

made by our heart

《Andy Lau - Lian Xi》

《Andy Lau - Lian Xi》

如果留下多一秒钟

可以减少明天想你的痛

我会愿意放下所有

交换任何一丝丝可能的占有

幸福只剩一杯沙漏

眼睁睁看着一幕幕甜蜜

不会再有原本平凡无奇的拥有

到现在竟像是无助的奢求

我已开始练习

开始慢慢着急

着急这世界没有你

已经和眼泪说好不哭泣

但倒数计时的爱该怎么继续

我天天练习

天天都会熟悉

在没有你的城市里

试着删除每个两人世界里

那些曾经共同拥有的一切美好和回忆

爱是一万公顷的森林

迷了路的却是我和你

不是说好一起闯出去

怎能剩我一人回去

回去

我已开始练习

开始慢慢着急

着急这世界没有你

已经和眼泪说好不哭泣

但倒数计时的爱该怎么继续

我天天练习

天天都会熟悉

在没有你的城市里

试着删除每个两人世界里

那些曾经共同拥有的一切美好和回忆

那些曾经共同拥有的一切美好和回忆

Pawana 2

Selamat malam Pawana...

tersenyumlah dalam tidurmu lelap...

hingga aku pun tau

indah mimpimu...

Karena aku terjaga...

di setiap kau ada...

8 january 2012

幸福

小時候，幸福是一件東西，擁有就是幸福...長大后，幸福在於無法回首的、無法停留的...時間

dandelion

Pawana

Pawana, ceritakan padaku

Tentang ayunan kecil yg pernah kau salami

Tentang halaman asing yg pernah kau kunjungi

Pawana, kisahkan padaku

Tentang puisi dan lagu yg engkau nyanyikan

Tentang lautan dan bintang yg engkau mimpikan

Pawana, tuliskan padaku

Tentang percakapan di setiap pagi tiba

Tentang perjalanan matahari saat senja

Pawana, ketika malam sepi

Dan setiap kau lelah berhembus

Kembalilah padaku

Aku ada dan berdoa

Pawana, ketika hari sunyi

Dan setiap kau ingin sendiri

Pergilah menjauh

Aku ada dan berdoa

Pawana, peluklah serta diriku

Ke dunia indahmu dunia sepimu

Ke dunia sedihmu dunia tangismu

Mungkin suatu saat sayap-sayap ini

Tak sanggup lagi terbang mengiringi

Maka aku akan menutup mataku

Di pelabuhan rindu

Aku ada dan berdoa 

7-12-2011

我在北京————爸，我想念您！

我在北京————爸，我想念您！

从小爸爸常常对我说：“我们的家乡就是中国，我们的文化就是中华文化，我们的语言就是中文，因为我们是印尼华裔。”爸爸所说的这些话一点一滴地渗透到我的生命里，让我把中国及其文化与美德当做自己的骄傲。直到今天我能在北京好好过留学生活的日子也是汉语送我来的。

二〇〇八年北京奥运会闭幕式那一天晚上，是我第一次来到了北京。看到了北京的宏伟建筑好像带着微笑对着我说：“北京欢迎你！”九月一日是开学第一天，我就开始了在北京的留学生活。课开始上了几天，一无所知的我，心里就想：这里的功课这么难，我能跟得上吗？我能争取到奖学金吗？但是在担忧中我就想起爸爸的一句鼓励：“愫嘉，爹相信你！要努力！付出多少，得到多少。”后来我就利用对爸爸的思念作为信心，把奖学金的压力化为动力。在良师益友的帮助下一步一步地向上爬。

站在现在的北京我一直能看见爸爸，就像现在的秋季叶子——开始变黄，但随着风飘的声音还是依然那么动听。我永会记得他为我而受苦，一位爱我的父亲。

爸爸除了喜爱在佛堂帮一点忙，有机会时还常常当导游，带印尼的旅游团到中国旅游。有一天我和几个朋友去认识一下北京著名的步行街——王府井。我慢慢地在那一条大街上走啊走啊…这是爸爸带团时常常过的一条路，但现在他却不在这里陪我走……

到了傍晚我回到宿舍休息。一打开房间突然就想起几天前爸爸发来的短信：“愫嘉，对不起，那一天爹去你学校参观时就已经知道了四个人的房间是很挤的。爹只能够给你那样的房间，真对不起。”实际上对我自己而言，住在四人间里真的挺舒服的。但是他还是那样想，那样的关心我。作为现在的我谁能忍住不流下眼泪呢？

北京的天气渐渐冷了起来。我在这里只能自己保护自己，希望能让父母放心。身体发肤，受之父母，不敢毁伤，孝之始也。我也一定要把汉语学好。跟随爸爸的学习精神——学无止境，活到老，学到老。我更是认同学到老才有资格活到老。但愿有一天能实现爸爸对我的希望，同时是他自己的愿望——当老师。我不能小看自己，相信人有无限的可能。

北京，二〇〇八年秋

Kita Dewasa

entah pergi kemana

wahai lembaran - lembaran

yang senantiasa kukenang

sudah lama kita lupa

tentang janji-janji kecil kita

di tempat kita belajar dewasa

di tempat kita menjadi dewasa

kawan entah kemana

membawa kisah cita-cita

senantiasa kuberdoa

untukmu untuk mereka

tentang masa-masa bahagia

kau sudah dewasa..

oh..kita dewasa..

mungkin hanya mimpi

mungkin tak kan pernah kembali

dan kau berkata padaku

semua adalah proses

suatu saat pasti mengerti

pasti mengerti...

9.29.11

学英文的时间~可能到了吧

• Meaning of your smile

Starting to miss the every bit of your smile

Gorgeuos is the word that can discribe

The smile of yours is like the milky way pouring endless love

into the endless space

into my endless heart,

for me your smile is everything （凯）

谢谢我的新软件~

KISS ME I'M VEGETARIAN

Titik-Titik

pertama kalinya aku datang lagi di musim gugur

mencoba meleburkan setiap liku yang kaku

masih di tempat yg sama...

di jalan panjang yang berliku...

menyimpan secarik cerita lusuh

entah mengapa

langit hari ini lebih luas...

laut hari ini lebih membentang..

menyeruak setiap lubang karang...

dan malam pun kembali

lebih panjang

aku tahu tentang sahabat lamaku

pawana..

dan perjalanan panjangnya

yang senantiasa mengesankan

sayang..tak bisa duduk menemani

masih di tempat yang sama

di jalan panjang yang berliku

aku bersandar pada sebongkah batu tua

bahkan masih batu yang sama

kini termakan lapuk usia

pertama kalinya aku kembali di musim gugur

mencoba merangkai daun kuning yang jatuh sempurna

dan menulis kisah di balik setiap helainya

tapi aku sudah lupa caranya...

bagamaimana menandai titik...

 (12 september 2010)